ESPÈCIE: Eryngium maritimum L.
FAMÍLIA: Apiaceae (Umbel.líferes)
NOMS VULGARS:
català: panical marí
castellano: cardo marítimo, eringio marítimo
français: panicaut maritime
english: sea holly
deutsch: Strandistel
HÀBITAT: Platges, dunes, arenals del litoral
Vegetació de l’entorn: Euphorbia paralias, Echinophora spinosa, Alyssum maritimum, Helichrysum stoechas, Ammophila arenaria, Teucrium polium dunense, Cakile maritima, Matthiola sinuata, Pancratium maritimum
AV: Ammophiletea
Altitud: 0-50 ma.
Observada a: Gola del Ter, Castell, Delta del Llobregat, Torredembarra, Cap de Creus
FORMA VITAL: geòfit rizomatós
FLORACIÓ: V-IX
Color de les flors: blau clar
MIDA: 20-60 cm.
POL.LINITZACIÓ: Pels insectes (entomògama)
DISPERSIÓ LLAVORS: Transportades per animals (epizoòcora)
DISTRIBUCIÓ
Local: Litoral de Catalunya, Illes Balears
General: Costes d’Europa, Àsia occidental i nord d’Àfrica
MEDICINAL: SÍ
Propietats: Aperitiva, digestiva, colerètica, diurètica, depurativa, febrífuga, tònica, balsàmica
Indicacions: Edemes, inapetència, indigestions, alteracions hepàtiques, afeccions urinàries, cistitis, dermatitis
Formes d’aplicació: Infusió, decocció, infusió per rentats i banys parcials
Parts emprades: Arrels, brots tendres
COMESTIBLE: SÍ
Brots tendres consumits en amanida
(C) Jordi Cebrián, Barcelona, 2011. Tots els drets reservats