ESPÈCIE: Epilobium parviflorum Schreb.
FAMÍLIA: Onagraceae
NOMS VULGARS:
català: epilobi parviflor
castellano: epilobio de flor pequeña
français: epilobe à petites fleurs
english: hoary willowherb
deutsch: kleinblütiges Weidenröschen
HÀBITAT: Vora de rierols, fonts, herbeis humits sobre sòl eutròfic
Vegetació de l’entorn: Nasturtium officinale, Lythrum salicaria, Apium nodiflorum, Polygonum persicaria, Epilobium hirsutum, Calystegia sepium, Lemna minor, Dorycnium rectum, Equisetum maximum, Scrophularia auriculata
AV: Molinio-Holoschoenion
Altitud: 0-1500 ma.
Observat a: Riells del Fai, Collserola
PRESENT A L’ESPAI CINGLES DEL BERTI-I-VOLTANTS
FORMA VITAL: hemicriptòfit escapós
FLORACIÓ: VI-IX
Color de les flors: rosa, blanc
MIDA: 30-100 cm.
POL.LINITZACIÓ: Pels insectes (entomògama), autògama
DISPERSIÓ LLAVORS: Pel vent (anemòcora)
DISTRIBUCIÓ:
Local: Present a Catalunya, Mallorca i Menorca
General: Europa
MEDICINAL: SÍ
Propietats: Antiinflamatori, antisèptic, diurètic
Indicacions: Hiperplasia benigna de pròstata, prostatitis, infecció urinària, retenció de líquids, incontinència, faringitis, laringitis
Parts emprades: Sumitats florides
Formes d’aplicació: extracte líquid, tintura, infusió
REMEIS:
-- Fòrmula antiprostàtica: Epilobi amb sabal, boixerola i butxú a part iguals. Mig litre d’aigua per dues cullarades de la barreja. Bullir 2 minuts, deixar en repós i pendre durant el día, amb mel
-- Fòrmula per a la prostatitis: Infusió d’epilobi amb boixerola, fonoll i fruits de nabiu. Pendre durant el día
(C) Jordi Cebrián, Barcelona, 2009. Tots els drets reservats